ਕਦੇ ਉਹ ਪਰਦੇ 'ਤੇ ਕਿਰਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਜਿਉਂਦੀ ਸੀ, ਕਦੇ ਕੈਮਰੇ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸਿਰਜਦੀ ਸੀ, ਪਰ ਹੁਣ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੇ ਤਨਿਸ਼ਠਾ ਚੈਟਰਜੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਸਕ੍ਰਿਪਟ ਦਿੱਤੀ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਜਿਉਣਾ ਆਸਾਨ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਫਿਰ ਵੀ ਉਹ ਇਸਨੂੰ ਪੂਰੇ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਨਿਭਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਤਨਿਸ਼ਠਾ ਇੱਕ ਅਭਿਨੇਤਰੀ, ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੇ, ਇੱਕ ਮਾਂ। ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਕੈਂਸਰ ਨਾਲ ਗੁਆਏ ਇੱਕ ਸਾਲ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਸਖ਼ਤ ਮੋੜ ਲਿਆ। ਸਿਰਫ਼ ਚਾਰ ਮਹੀਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੈਟਾਸਟੈਟਿਕ ਬ੍ਰੈਸਟ ਕੈਂਸਰ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਸਟੇਜ 4। ਇਹ ਬਿਲਕੁਲ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਇੱਕ ਫਿਲਮ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਚਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਇੱਕ ਫਿਲਮ, 'ਏਕ ਰੁਕਾ ਹੁਆ ਫੈਸਲਾ' ਦੀ ਸ਼ੂਟਿੰਗ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਔਖਾ ਫੈਸਲਾ ਲੈਣਾ ਪਿਆ। ਤਨਿਸ਼ਠਾ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, 'ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ, ਮੈਂ ਥੱਕ ਗਈ ਹਾਂ... ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਣ ਤੋਂ।'
ਪਿਤਾ ਦੀ ਮੌਤ ਕੈਂਸਰ ਨਾਲ ਹੋਈ ਅਤੇ ਫਿਰ...
ਜਦੋਂ ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ ਪਿਤਾ ਦਾ ਦੇਹਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੋਗ ਮਨਾਉਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਵੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ 70 ਸਾਲਾਂ ਮਾਂ ਅਤੇ 9 ਸਾਲਾ ਧੀ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੋਢਿਆਂ 'ਤੇ ਸੀ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, 'ਮੈਂ ਪੰਜ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੂਟਿੰਗ 'ਤੇ ਵਾਪਸ ਆ ਗਈ, ਕਿਉਂਕਿ ਰੁਕਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਮੈਂ ਪਾਪਾ ਦੇ ਮਨਪਸੰਦ ਗੀਤ ਸੁਣ ਕੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਦੀ ਯਾਦ ਦਿਵਾਉਂਦੀ ਸੀ।' ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੈਂਸਰ ਬਾਰੇ ਪਤਾ ਲੱਗਾ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਾਰਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਇੱਕ ਪਲ ਲਈ ਢਹਿ ਗਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਕੰਬ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਅਜੇ ਵੀ ਉਮੀਦ ਦੀ ਇੱਕ ਚੰਗਿਆੜੀ ਹੈ, 'ਮੈਂ ਸੋਚਿਆ, ਕਿਉਂ? ਸਿਰਫ਼ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਹੀ ਕਿਉਂ? ਕੀ ਇਹ ਕਰਮ ਹੈ?'
ਇੱਕ ਧੀ ਨੂੰ ਗੋਦ ਲਿਆ
ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸ ਦੇਈਏ ਤਨੀਸ਼ਾ 44 ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਵਿਆਹੀ ਨਹੀਂ ਹੈ ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਧੀ ਜ਼ਰੂਰ ਹੈ। ਸਾਲ 2019 ਵਿੱਚ ਤਨਿਸ਼ਠਾ ਨੇ ਇੱਕ ਧੀ ਨੂੰ ਗੋਦ ਲਿਆ ਸੀ। ਧੀ ਨੂੰ ਗੋਦ ਲੈਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਮੈਂ ਵਿਆਹੀ ਨਹੀਂ ਹਾਂ, ਪਰ ਹੁਣ ਮੇਰਾ ਇੱਕ ਬੱਚਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮਰਦ ਦੋਸਤਾਂ ਅਤੇ ਸਾਬਕਾ ਪ੍ਰੇਮੀਆਂ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਮੁੰਡੇ ਨਾਲ ਸਮਾਂ ਬਿਤਾਉਣ ਨਾਲੋਂ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਗੋਦ ਲੈਣਾ ਬਿਹਤਰ ਹੈ। ਮੈਂ 16 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਤੋਂ ਹੀ ਗੋਦ ਲੈਣ ਬਾਰੇ ਸੋਚ ਰਹੀ ਸੀ। ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਤੋਂ ਹੀ ਸਪੱਸ਼ਟ ਸੀ ਕਿ ਮੈਂ ਗੋਦ ਲੈਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ। ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਲੋਕ ਇਸਨੂੰ ਇਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋਏ ਖਾਰਜ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, 'ਉਹ ਬਸ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਰਹੀ ਹੈ।' ਉਸ ਸਮੇਂ, ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਵੀ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਇਆ ਕਿ ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਸਖ਼ਤ ਹੋ ਰਹੀ ਹਾਂ ਅਤੇ ਇਹ ਇੱਕ ਸਮਾਜਿਕ ਕਾਰਨ ਬਾਰੇ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਡੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਛੱਡੇ ਹੋਏ ਬੱਚੇ ਹਨ।'
ਇੱਕ ਮਾਂ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਔਖਾ ਫੈਸਲਾ
ਇੱਕ ਸਿੰਗਲ ਮਾਂ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ, ਇੱਕ ਹੋਰ ਫੈਸਲੇ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਕੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਾਸੂਮ ਧੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਕੋਲ ਅਮਰੀਕਾ ਭੇਜਣਾ ਪਿਆ। ਤਨਿਸ਼ਠਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਧੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਮਜ਼ੋਰ ਸਮਝੇ। ਨਾ ਹੀ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਬਚਪਨ ਡਰ ਅਤੇ ਅਸੁਰੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਬਿਤੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਉਹ ਸੋਚਦੀ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਇੱਕ ਸੁਪਰਵੂਮੈਨ ਹਾਂ ਅਤੇ ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚਦੀ ਰਹੇ। ਕੁਝ ਲੋਕ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਕਿ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਹਰ ਮਾਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ।'
ਜਦੋਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਨਾ ਹੋਣਾ ਵੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ
ਜਦੋਂ ਇਲਾਜ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਡਾਕਟਰਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਕਿਸੇ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਨਾਲ ਲਿਆਓ, ਕਾਗਜ਼ਾਂ 'ਤੇ ਦਸਤਖਤ ਕਰਨੇ ਪੈਣਗੇ। ਮਾਂ ਅਤੇ ਧੀ ਇਸ ਭੂਮਿਕਾ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਸਨ। ਫਿਰ ਭੈਣ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਹੁਣ ਮਦਦ ਮੰਗਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਹੈ।' ਅਤੇ ਇਹ ਉਹ ਥਾਂ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਅਸਲ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀਆਂ ਕਾਸਟ ਅੱਗੇ ਆਈਆਂ- ਦੋਸਤ ਜੋ ਪਰਿਵਾਰ ਤੋਂ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਸ਼ਬਾਨਾ ਆਜ਼ਮੀ, ਰਿਚਾ ਚੱਢਾ, ਕੋਂਕਣਾ ਸੇਨ ਸ਼ਰਮਾ, ਵਿਦਿਆ ਬਾਲਨ, ਦਿਵਿਆ ਦੱਤਾ, ਉਰਮਿਲਾ ਮਾਤੋਂਡਕਰ ਅਤੇ ਦੀਆ ਮਿਰਜ਼ਾ, ਇਹ ਨਾਮ ਸਿਰਫ਼ ਸਿਨੇਮਾ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਬਣੇ, ਸਗੋਂ ਤਨਿਸ਼ਠਾ ਦੇ ਸਹਾਰੇ ਦਾ ਵੀ ਹਿੱਸਾ ਬਣ ਗਏ। ਉਹ ਕੀਮੋਥੈਰੇਪੀ ਦੌਰਾਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹੇ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਇਕੱਲਾ ਮਹਿਸੂਸ ਨਹੀਂ ਹੋਣ ਦਿੱਤਾ।