ਬਜ਼ੁਰਗ ਹੀ ਨਹੀਂ ਬੱਚੇ ਵੀ ਹੋ ਰਹੇ ਗਠੀਏ ਦੇ ਸ਼ਿਕਾਰ, ਇਹ ਲੱਛਣ ਦਿਖਦੇ ਤਾਂ ਹੋ ਜਾਓ ਸਾਵਧਾਨ

ਗਠੀਆ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਸਮੱਸਿਆ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਮਰ ਵਧਣ ਦੇ ਨਾਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਜੀਵਨ ਸ਼ੈਲੀ ਅਤੇ ਖੁਰਾਕ ਸੰਬੰਧੀ ਅਨਿਯਮਿਤਤਾਵਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ 40 ਸਾਲ ਤੋਂ ਘੱਟ ਉਮਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਜੋੜਾਂ ਅਤੇ ਹੱਡੀਆਂ ਦੇ ਦਰਦ ਅਤੇ ਇਸ ਕਾਰਨ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਵੱਧ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਪਰ ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਕਿ ਸਿਰਫ਼ ਬਾਲਗ ਤੇ ਬਜ਼ੁਰਗ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਛੋਟੇ ਬੱਚੇ ਵੀ ਇਸ ਸਮੱਸਿਆ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸਮੱਸਿਆ 16 ਸਾਲ ਤੋਂ ਘੱਟ ਉਮਰ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੱਧਦੀ ਦੇਖੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ।
ਜੇਕਰ ਤੁਹਾਡਾ ਬੱਚਾ ਖੇਡਦੇ ਸਮੇਂ ਦਰਦ, ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਲਾਲੀ, ਜੋੜਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਦ ਅਤੇ ਸੋਜ ਵਰਗੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਦੀ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਨਾ ਕਰੋ ਅਤੇ ਤੁਰੰਤ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਡਾਕਟਰ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਕਰੋ। ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਲੱਛਣ ਕਿਸ਼ੋਰ ਇਡੀਓਪੈਥਿਕ ਗਠੀਏ ਦੇ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ ਬੱਚਿਆਂ ਅਤੇ ਕਿਸ਼ੋਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਸਭ ਤੋਂ ਆਮ ਕਿਸਮ ਦਾ ਗਠੀਆ ਹੈ।

ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਗਠੀਏ ਦੇ ਲੱਛਣਾਂ ਨੂੰ ਪਛਾਣਨਾ ਚਾਹੀਦੈ
ਇਹ ਜਾਣਕਾਰੀ ਏਮਜ਼ ਦਿੱਲੀ ਦੇ ਬਾਲ ਰੋਗ ਵਿਭਾਗ ਦੇ ਗਠੀਏ ਦੇ ਮਾਹਿਰ ਡਾ. ਨਰਿੰਦਰ ਬਾਗਦੀ ਨੇ ਦਿੱਤੀ। ਉਸਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਜੇ.ਆਈ.ਏ. ਯਾਨੀ ਕਿ ਜੁਵੇਨਾਈਲ ਇਡੀਓਪੈਥਿਕ ਗਠੀਆ ਬਿਮਾਰੀ ਦੇਸ਼ ਭਰ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਅਤੇ ਕਿਸ਼ੋਰਾਂ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ। ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਹਰ ਸਾਲ ਏਮਜ਼ ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ 250 ਤੋਂ 300 ਮਾਮਲੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਦੇ ਇਲਾਜ ਵਿੱਚ ਕਈ ਮਾਹਿਰ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬਾਲ ਰੋਗ ਵਿਗਿਆਨੀ, ਆਰਥੋਪੈਡਿਸਟ, ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਮਾਹਿਰ, ਕਸਰਤ ਥੈਰੇਪਿਸਟ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਉਸਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਜੇਆਈਏ ਇੱਕ ਆਟੋ ਇਮਿਊਨ ਬਿਮਾਰੀ ਹੈ। ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਹੱਥਾਂ, ਗੋਡਿਆਂ, ਗਿੱਟਿਆਂ, ਕੂਹਣੀਆਂ ਅਤੇ ਗੁੱਟਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋੜਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਦ ਅਤੇ ਸੋਜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਪਰ ਇਹ ਸਰੀਰ ਦੇ ਦੂਜੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਹ 16 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਜੈਨੇਟਿਕਸ ਅਤੇ ਵਾਤਾਵਰਣਕ ਕਾਰਕਾਂ (ਸ਼ਾਇਦ ਲਾਗਾਂ) ਦੇ ਸੁਮੇਲ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਹੈ। ਜੈਨੇਟਿਕ ਕਾਰਨਾਂ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਇਹ ਬਿਮਾਰੀ ਇੱਕੋ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਦੋ ਬੱਚਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਪਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

 ਜਾਂਚ ਕਰਵਾਉਣੀ ਜ਼ਰੂਰੀ
ਡਾ. ਬਾਗਦੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਜੇਕਰ ਬੱਚੇ ਦੇ ਜੋੜਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਦ ਅਤੇ ਸੋਜ ਵਰਗੇ ਲੱਛਣ 6 ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਬਣੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਡਾਕਟਰੀ ਜਾਂਚ ਕਰਵਾਓ । ਇੱਕ ਵਾਰ ਪੁਸ਼ਟੀ ਹੋਣ 'ਤੇ ਇਲਾਜ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੋ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਜੇ.ਆਈ.ਏ. ਇਹ ਅਕਸਰ ਜੋੜਾਂ ਅਤੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਟਿਸ਼ੂਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਪਰ ਇਹ ਅੱਖਾਂ, ਜਿਗਰ, ਦਿਲ ਅਤੇ ਫੇਫੜਿਆਂ ਵਰਗੇ ਹੋਰ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜੇ.ਆਈ.ਏ. ਇਹ ਇੱਕ ਪੁਰਾਣੀ ਬਿਮਾਰੀ ਹੈ, ਭਾਵ ਇਹ ਮਹੀਨਿਆਂ ਅਤੇ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਰਹਿ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਡਾ. ਬਾਗਦੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ JIA ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖਤਮ ਕਰਨ ਲਈ ਕੋਈ ਦਵਾਈ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਲਾਜ ਦਾ ਟੀਚਾ ਦਰਦ, ਥਕਾਵਟ, ਕਠੋਰਤਾ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣਾ, ਜੋੜਾਂ ਅਤੇ ਹੱਡੀਆਂ ਦੇ ਵਿਗੜਨ ਨੂੰ ਰੋਕਣਾ, ਅਤੇ ਕਾਰਜਸ਼ੀਲਤਾ ਜਾਂ ਸਰੀਰਕ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸੁਧਾਰ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਪਿਛਲੇ ਦਸ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਜੈਵਿਕ ਦਵਾਈਆਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਦੇ ਨਾਲ, JIA ਵਧੇਰੇ ਆਮ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਦੇ ਇਲਾਜ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਤਰੱਕੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਸਟੀਰੌਇਡ ਅਤੇ ਫਿਜ਼ੀਓਥੈਰੇਪੀ ਸੈਸ਼ਨ ਵੀ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।