ਰੂਸ ਨੇ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿਚ ਭਾਰਤ ਨਾਲ ਇਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਰੱਖਿਆ ਸੌਦਾ ਕਰਨ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਤਹਿਤ ਰੂਸ ਵੱਲੋਂ ਆਪਣੇ ਉੱਨਤ ਲੜਾਕੂ ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਦੀ ਸਪਲਾਈ ਅਤੇ ਸਹਿ-ਉਤਪਾਦਨ 'ਤੇ ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਇਕ ਵਿਆਪਕ ਪੈਕੇਜ ਦਾ ਪ੍ਰਸਤਾਵ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਰਣਨੀਤਕ ਕਦਮ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਭਾਰਤੀ ਹਵਾਈ ਸੈਨਾ ਦੀਆਂ ਸਮਰੱਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਨ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਦੋਹਾਂ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿਚਲੀ ਰੱਖਿਆ ਭਾਈਵਾਲੀ ਨੂੰ ਡੂੰਘਾ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਇਹ ਸੌਦਾ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਰੂਸ ਦੇ ਪੰਜਵੀਂ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦੇ ਸਟੀਲਥ ਲੜਾਕੂ ਜਹਾਜ਼ ਸੁਖੋਈ Su-57E, ਅਤੇ 4.5-ਪੀੜ੍ਹੀ ਦੇ ਹਵਾਈ ਉੱਤਮਤਾ ਜੈੱਟ Su-35M 'ਤੇ ਕੇਂਦ੍ਰਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਸ਼ਰਤਾਂ ਰੱਖਿਆ ਨਿਰਮਾਣ ਵਿਚ ਸਵੈ-ਨਿਰਭਰਤਾ ਲਈ ਭਾਰਤ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਰੂਸ ਵੱਲੋਂ Su-30MKI ਦੀ ਵੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਰੂਸ ਵੱਲੋਂ ਇਸ ਦੀ ਜਲਦੀ ਹੀ ਡਲਿਵਰੀ ਦੇਣ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਵੀ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਰੂਸ ਦੇ ਸਰਕਾਰੀ ਰੋਸਟੇਕ ਅਤੇ ਸੁਖੋਈ ਦੁਆਰਾ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਗਏ ਪ੍ਰਸਤਾਵ ਵਿਚ Su-57E ਲਈ ਪੂਰੀ ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਟ੍ਰਾਂਸਫਰ ਦੀ ਇਕ ਬੇਮਿਸਾਲ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਭਾਰਤ ਹਿੰਦੁਸਤਾਨ ਏਅਰੋਨਾਟਿਕਸ ਲਿਮਟਿਡ (HAL) ਨਾਸਿਕ 'ਤੇ ਘਰੇਲੂ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਬਣਾ ਸਕੇਗਾ। ਇਸ ਸਹੂਲਤ ਦਾ ਇਕ ਸਾਬਤ ਟਰੈਕ ਰਿਕਾਰਡ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ 1990 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਤੋਂ ਭਾਰਤੀ ਹਵਾਈ ਸੈਨਾ ਦਾ ਮੁੱਖ ਆਧਾਰ, 220 ਤੋਂ ਵੱਧ Su-30MKI ਲੜਾਕੂ ਜਹਾਜ਼ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ ਹਨ। ਇਸ ਸੌਦੇ ਵਿਚ 20 ਤੋਂ 30 Su-57E ਜੈੱਟਾਂ ਦੀ ਤੁਰੰਤ ਸਪੁਰਦਗੀ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਭਾਰਤੀ ਹਵਾਈ ਸੈਨਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘਟਦੇ ਸਕੁਐਡਰਨ ਨੂੰ ਭਰਨ ਦੀ ਤੁਰੰਤ ਲੋੜ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕੇ, ਜੋ ਕਿ 42 ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰ ਤਾਕਤ ਤੋਂ ਘੱਟ ਕੇ ਸਿਰਫ਼ 31 ਰਹਿ ਗਏ ਹਨ। ਸਥਾਨਕ ਉਤਪਾਦਨ ਵਿਚ 2030 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਤੱਕ 60 ਤੋਂ 70 ਵਾਧੂ ਜੈੱਟ ਡਿਲੀਵਰ ਕੀਤੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸੰਭਾਵੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਭਾਰਤ ਦੀ ਏਅਰੋਸਪੇਸ ਸਮਰੱਥਾ ਨੂੰ ਬਦਲ ਦੇਵੇਗਾ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਰੂਸ ਨੇ 114 ਜੈੱਟਾਂ ਲਈ ਭਾਰਤ ਦੇ ਮਲਟੀ-ਰੋਲ ਫਾਈਟਰ ਏਅਰਕ੍ਰਾਫਟ ਟੈਂਡਰ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ Su-35M ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਇਸਨੂੰ Su-57E ਉਤਪਾਦਨ ਦੇ ਵਧਣ ਦੌਰਾਨ ਪਾੜੇ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਇਕ ਤੇਜ਼, ਪੂਰਕ ਹੱਲ ਵਜੋਂ ਰੱਖਿਆ ਹੈ।
ਰੂਸ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਦਾ ਇਕ ਮੁੱਖ ਪਹਿਲੂ ਭਾਰਤ ਦੇ "ਮੇਕ ਇਨ ਇੰਡੀਆ" ਅਤੇ ਆਤਮਨਿਰਭਰ ਭਾਰਤ ਪਹਿਲਕਦਮੀਆਂ ਨਾਲ ਇਸ ਦੀ ਇਕਸਾਰਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਵਦੇਸ਼ੀ ਰੱਖਿਆ ਉਤਪਾਦਨ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਸੌਦੇ ਵਿਚ Su-57E ਦੇ ਸਰੋਤ ਕੋਡ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਭਾਰਤ ਆਪਣੇ ਐਵੀਓਨਿਕਸ, ਰਾਡਾਰ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਅਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਅਸਤਰ ਅਤੇ ਰੁਦਰਮ ਮਿਜ਼ਾਈਲਾਂ ਨੂੰ ਏਕੀਕ੍ਰਿਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਤਕਨੀਕੀ ਖੁੱਲ੍ਹੇਪਣ ਦਾ ਇਹ ਪੱਧਰ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਪੱਛਮੀ ਨਿਰਮਾਤਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਅਮਰੀਕਾ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਏ ਗਏ F-35 ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ, ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਜਿਹੀ ਪਹੁੰਚ ਨੂੰ ਸੀਮਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਰੂਸ ਦਾ ਪ੍ਰਸਤਾਵ ਭਾਰਤ ਦੇ ਐਡਵਾਂਸਡ ਮੀਡੀਅਮ ਕੰਬੈਟ ਏਅਰਕ੍ਰਾਫਟ (AMCA) ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਨੂੰ ਸਟੀਲਥ ਸਿਸਟਮ, ਇੰਜਣ ਅਤੇ ਐਵੀਓਨਿਕਸ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਤਕਨਾਲੋਜੀਆਂ ਨੂੰ ਟ੍ਰਾਂਸਫਰ ਕਰਕੇ ਸਮਰਥਨ ਕਰਨ ਤੱਕ ਵੀ ਹੈ, ਜੋ ਸੰਭਾਵੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਭਾਰਤ ਦੇ ਆਪਣੇ ਪੰਜਵੀਂ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦੇ ਲੜਾਕੂ ਜਹਾਜ਼ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਸ ਸੌਦੇ ਵਿਚ ਕੁਝ ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। Su-57E ਦੀਆਂ ਸਟੀਲਥ ਸਮਰੱਥਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਚਿੰਤਾਵਾਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ ਕੁਝ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਸਦੇ ਅਮਰੀਕੀ ਹਮਰੁਤਬਾ ਨਾਲੋਂ ਘੱਟ ਉੱਨਤ ਹਨ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਰੂਸੀ ਪਲੇਟਫਾਰਮਾਂ ਨਾਲ ਭਾਰਤ ਦੇ ਪਿਛਲੇ ਅਨੁਭਵ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ 2014 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਾਬੰਦੀਆਂ ਕਾਰਨ Su-30MKI ਸਪੇਅਰ ਪਾਰਟਸ ਲਈ ਸਪਲਾਈ ਚੇਨ ਵਿਘਨ, ਭਰੋਸੇਯੋਗਤਾ ਬਾਰੇ ਸਵਾਲ ਖੜ੍ਹੇ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਰੂਸ ਨਾਲ ਭਾਰਤ ਦੇ ਮੌਜੂਦਾ S-400 ਸੌਦੇ ਨੂੰ ਦੇਖਦੇ ਹੋਏ, ਕਾਊਂਟਰਿੰਗ ਅਮਰੀਕਾਜ਼ ਐਡਵਰਸਰੀਜ਼ ਥਰੂ ਸੈਂਕਸ਼ਨਜ਼ ਐਕਟ ਦੇ ਤਹਿਤ ਅਮਰੀਕੀ ਪਾਬੰਦੀਆਂ ਦਾ ਡਰ ਵੀ ਮੰਡਰਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਇਹ ਪ੍ਰਸਤਾਵ ਭਾਰਤ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਹਵਾਈ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਦਾ ਇਕ ਰਣਨੀਤਕ ਮੌਕਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਕਿ ਇਕ ਗਲੋਬਲ ਏਰੋਸਪੇਸ ਪਾਵਰ ਬਣਨ ਦੇ ਆਪਣੇ ਟੀਚੇ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਖੇਤਰੀ ਖਤਰਿਆਂ ਦਾ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਨ ਲਈ ਰੂਸ ਦੀ ਅਤਿ-ਆਧੁਨਿਕ ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਸਾਂਝੀ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਦਾ ਲਾਭ ਉਠਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵੱਲੋਂ ਚੀਨੀ J-35 ਸਟੀਲਥ ਲੜਾਕੂ ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਦੀ ਯੋਜਨਾਬੱਧ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ।