26 ਜੁਲਾਈ 1999 ਦਾ ਦਿਨ ਭਾਰਤੀ ਇਤਿਹਾਸ 'ਚ ਸੁਨਹਿਰੀ ਅੱਖਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਭਾਰਤ ਨੇ 'ਆਪਰੇਸ਼ਨ ਵਿਜੇ' ਦੀ ਸਫ਼ਲਤਾ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰਦਿਆਂ ਕਾਰਗਿਲ ਦੀਆਂ ਬਰਫ਼ੀਲੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ 'ਤੇ ਮੁੜ ਤਿਰੰਗਾ ਲਹਿਰਾਇਆ ਸੀ। ਇਹ ਜਿੱਤ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਲੜਾਈ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਸਗੋਂ 16,000 ਫੁੱਟ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੀ ਉਚਾਈ 'ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੀਆਂ ਗੋਲੀਆਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਦਿਆਂ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਕਈ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਜਿੱਤਾਂ ਦਾ ਸਿਖਰ ਸੀ।
ਇਸ ਜੰਗ 'ਚ ਉਹ 5 ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਲੜਾਈਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਫੌਜ ਦੇ ਹੌਸਲੇ ਕੀਤੇ ਪਸਤ
ਟੋਲੋਲਿੰਗ- ਦਰਾਸ ਸੈਕਟਰ 'ਚ ਸਥਿਤ ਟੋਲੋਲਿੰਗ ਦੀ ਜਿੱਤ ਜੰਗ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਮੋੜ ਸਾਬਤ ਹੋਈ। ਇਹ ਪਹਾੜੀ ਸ਼੍ਰੀਨਗਰ-ਲੇਹ ਨੈਸ਼ਨਲ ਹਾਈਵੇਅ (NH-1) 'ਤੇ ਨਜ਼ਰ ਰੱਖਣ ਲਈ ਰਣਨੀਤਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬਹੁਤ ਅਹਿਮ ਸੀ। 13 ਜੂਨ 1999 ਨੂੰ ਭਾਰਤੀ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨੇ ਸਖ਼ਤ ਸੰਘਰਸ਼ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਸ ਨੂੰ ਮੁੜ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੇ ਅਜਿੱਤ ਹੋਣ ਦੇ ਭਰਮ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ।
ਟਾਈਗਰ ਹਿੱਲ- ਸਭ ਤੋਂ ਅਹਿਮ ਜਿੱਤ ਟਾਈਗਰ ਹਿੱਲ ਦੀ ਜਿੱਤ ਰਹੀ। ਇਹ ਕਾਰਗਿਲ ਜੰਗ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਚਰਚਿਤ ਅਤੇ ਦਲੇਰਾਨਾ ਜਿੱਤ ਸੀ। 4 ਜੁਲਾਈ 1999 ਨੂੰ ਭਾਰਤੀ ਹਵਾਈ ਸੈਨਾ (ਆਪਰੇਸ਼ਨ ਸਫੇਦ ਸਾਗਰ) ਅਤੇ ਥਲ ਸੈਨਾ ਦੇ ਸਾਂਝੇ ਆਪਰੇਸ਼ਨ ਨੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਇੱਥੋਂ ਖਦੇੜ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਜੰਗ ਦਾ ਪਾਸਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਾਰਤ ਦੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਪਲਟ ਗਿਆ।
ਪੁਆਇੰਟ 4875 (ਬੱਤਰਾ ਟੌਪ)- ਕੈਪਟਨ ਵਿਕਰਮ ਬੱਤਰਾ ਦੀ ਸ਼ਹਾਦਤ ਮੁਸ਼ਕੋਹ ਘਾਟੀ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਪੁਆਇੰਟ 4875 ਦੀ ਲੜਾਈ ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ ਸੀ। ਇੱਥੇ ਕੈਪਟਨ ਵਿਕਰਮ ਬੱਤਰਾ ਨੇ ਬੇਮਿਸਾਲ ਬਹਾਦਰੀ ਦਿਖਾਈ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਕੁਰਬਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤੀ, ਜਿਸ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਰਨ ਉਪਰੰਤ ਪਰਮਵੀਰ ਚੱਕਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਅੱਜ ਇਸ ਚੋਟੀ ਨੂੰ 'ਬੱਤਰਾ ਟੌਪ' ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੁਆਇੰਟ 5140- ਦਰਾਸ ਸੈਕਟਰ ਦੀ ਇਸ ਚੋਟੀ ਨੂੰ 17 ਜੂਨ 1999 ਨੂੰ ਜਿੱਤਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਜਿੱਤ ਨੇ ਦਰਾਸ ਸੈਕਟਰ 'ਚ ਭਾਰਤੀ ਫੌਜ ਲਈ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਦੇ ਰਸਤੇ ਸਾਫ਼ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੇ ਰੱਖਿਆਤਮਕ ਢਾਂਚੇ ਨੂੰ ਕਮਜ਼ੋਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਖਾਲੂਬਾਰ- ਬਾਟਾਲਿਕ ਸੈਕਟਰ ਦੀਆਂ ਖੜ੍ਹੀਆਂ ਅਤੇ ਚੱਟਾਨੀ ਪਹਾੜੀਆਂ 'ਤੇ ਸਥਿਤ ਖਾਲੂਬਾਰ ਰਿੱਜ 'ਤੇ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਫੌਜ ਨੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਬਜ਼ਾ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਸੀ। 1/11 ਗੋਰਖਾ ਰਾਈਫਲਜ਼ ਦੇ ਕੈਪਟਨ ਮਨੋਜ ਕੁਮਾਰ ਪਾਂਡੇ ਨੇ ਗੰਭੀਰ ਜ਼ਖਮੀ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਅਖੀਰ ਤੱਕ ਹਮਲੇ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਜਿੱਤ ਦਿਵਾਈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਰਨ ਉਪਰੰਤ ਪਰਮ ਵੀਰ ਚੱਕਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਖਾਲੂਬਾਰ 'ਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਬਾਟਾਲਿਕ ਸੈਕਟਰ 'ਚ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦਾ ਪੂਰਬੀ ਮੋਰਚਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਬਾਹ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਭਾਰਤੀ ਫੌਜ ਨੇ ਖੇਤਰ 'ਤੇ ਆਪਣਾ ਕੰਟਰੋਲ ਮੁੜ ਕਾਇਮ ਕੀਤਾ।